Je hebt in juni een offerte getekend voor een bruiloftsbuffet in november. Vaste prijs, netjes op papier, klaar. Deze week zag de cateraar zijn inkoopprijs voor suiker in één maand met bijna twaalf procent omhooggaan. Eén van jullie tweeën gaat dat betalen, en in de meeste contracten staat niet wie.
De FAO Food Price Index kwam vrijdag uit op 133,3 punten voor augustus 2026. Dat is 2,5 punten oftewel 1,9 procent hoger dan de herziene julistand, en alle vijf de productgroepen stegen. Jaar op jaar staat de index 2,5 procent hoger. De uitschieter is suiker: 106,4 punten, een sprong van 11,9 procent in één maand en het hoogste niveau sinds juni 2025.
Negen euro op een buffet van 1.200 euro
Zo’n indexcijfer zegt op zichzelf weinig over jouw factuur, dus hier is de tussenstap. Stel dat granen, zuivel en suiker samen ongeveer 40 procent van de inkoopwaarde van een buffet vormen — brood, taart, sauzen, kaas, room, desserts. Die drie groepen stegen in augustus met respectievelijk 2,2, 2,3 en 11,9 procent, gemiddeld ruwweg 5,5 procent. Van 40 procent van je inkoop is dat 0,4 × 5,5 = 2,2 procent op de totale inkoopwaarde.
Bij een buffet van 1.200 euro waarvan grofweg een derde inkoop is, praat je dus over ongeveer negen euro. In één maand. Dat is geen ramp. Het punt is dat dit de derde maand op rij is dat de plantaardige-oliegroep stijgt, en dat een offerte die zes maanden geldig is, zes van dat soort maanden moet kunnen dragen.
Een offerte zonder houdbaarheidsdatum is een gok van de cateraar
Hier nemen wij stelling. Een cateraar die een prijs afgeeft die maanden later nog moet gelden, doet één van twee dingen: hij calculeert een buffer in die jij betaalt ook als de prijzen dalen, of hij calculeert die niet en komt later met een toeslag. Allebei is oneerlijk zolang het niet vooraf op papier staat. De nette variant bestaat en is simpel: een offerte met een geldigheidsdatum en een expliciete regeling voor wat er gebeurt als grondstofprijzen boven een afgesproken percentage uitkomen.
Klanten vragen daar niet naar omdat ze denken dat “vaste prijs” hetzelfde is als “prijsgarantie”. Dat is het niet. Wij hebben dat verschil eerder uitgewerkt bij horecaprijzen en wat er in je offerte hoort te staan en bij het vergelijken van cateringoffertes.
Waarom onze eigen alarmbel te hard klinkt
En dan het deel waar wij als consumentenkant onszelf moeten corrigeren. Bij elke FAO-stijging klinkt hetzelfde refrein: de boodschappen worden duurder. Deze index meet exportprijzen op de wereldmarkt, niet schapprijzen in Nederland, en de doorwerking duurt maanden. Sterker nog: dezelfde publicatie meldt dat de zuivelindex ondanks de stijging van augustus nog altijd 21,7 procent lager staat dan een jaar geleden, en dat de totale index 16,8 procent onder de piek van maart 2022 zit. Wie alleen de maandstijging citeert, vertelt de helft.
Wat de FAO wél concreet noemt als oorzaak: naar beneden bijgestelde oogstverwachtingen voor suikerbieten in de EU door aanhoudend warm en droog weer, El Niño-omstandigheden in Aziatische productielanden, en een lagere suikerproductie in het Braziliaanse Center-South. Daar komt een vierde bij die niets met het weer te maken heeft: India kondigde invoer van ruwe suiker zonder invoerrechten aan, en ook dat dreef de internationale suikerprijs volgens de FAO omhoog. Drie weersoorzaken en één beleidsbesluit tegelijk op dezelfde groep — dat maakt een snelle terugval minder waarschijnlijk dan bij een prijspiek met één oorzaak, maar het maakt de beleidskant ook het snelst omkeerbaar.
Eén regel in je offerte scheelt een naheffing
Heb je een offerte liggen voor een feest later dit jaar: mail de cateraar één zin. “Tot welke datum geldt deze prijs, en wat gebeurt er daarna?” Het antwoord kost hem dertig seconden en het maakt het verschil tussen een verrassing en een afspraak. Krijg je geen duidelijk antwoord, dan weet je genoeg over de rest van de samenwerking — en dan is weten hoe je annuleert plotseling relevanter dan het menu.
De volgende FAO-publicatie staat op 2 oktober. Blijft de suikerindex dan op dit niveau of hoger, dan zit het in de oogst en niet in het Indiase importbesluit — dat laatste kan namelijk net zo snel worden teruggedraaid als het is aangekondigd. Pas als de bietenoogst het probleem blijkt, wordt dit een prijs die je in het najaar in je offertes terugziet.